Larwoterapia – biochirurgia – polega na celowym wprowadzaniu żywych, jałowych larw much plujki (Lucilia sericata) do niegojącej się rany w celu usunięcia martwej tkanki, dezynfekcji i ułatwienia gojenia rany.

Profesor Andrew Boulton:

„Maggots are the world’s smallest surgeons. In fact they are better than surgeons – they are much cheaper and work 24 hours a day”

„Larwy to najmniejsi na świecie chirurdzy. W rzeczywistości są lepsze od lekarzy – są tańsze i pracują 24 godziny na dobę”

Leczenie larwami trudno gojących się ran było znane już od starożytności. Ten rodzaj terapii stosowali Aborygeni australijscy oraz Majowie. Larwy owadów wykorzystywane były w okresie działań wojennych. Zauważono wówczas, iż żołnierze, których rany zostały zasiedlone przez czerwie, mieli znacznie mniejszą zachorowalność i śmiertelność od pozostałych. Wojskowi lekarze zauważyli, że pewne gatunki muchówek niszczą tylko martwą tkankę, pozostawiając zdrowe fragmenty nienaruszone. Oceniono, iż larwy w jeden dzień lepiej oczyszczają ranę niż jakikolwiek dostępny wówczas środek.

            Obecnie terapia larwami znów wraca do łask. Głównie ze względu na nieskuteczność dotychczas stosowanych metod leczenia oraz gwałtownie rosnącą oporność drobnoustrojów na antybiotyki. Coraz większa grupa pacjentów z niegojącymi się ranami zaczyna interesować się tym sposobem leczenia. Także szerokie grono lekarzy zajmuje się badaniami nad skutecznością larwoterapii w poszczególnych przypadkach klinicznych. Larwy much wykorzystywane są w lecznictwie otwartym oraz w szpitalach, zarówno w USA jak i w krajach europejskich.

            Larwy stosowane w leczeniu to najczęściej gatunek Lucilia sericata, czyli larwy muchy plujki. Są to populacje hodowane laboratoryjnie, w sterylnych warunkach. W Polsce rozprowadza je tylko kilka profesjonalnych firm.